سه‌شنبه ۸ دی ۱۳۸۸ ه‍.ش.

چی بگم.........
واقعا دیگه شورش رو در آوردم
.
.
.
الان هیچ انگیزه ای ندارم ... دیگه برام فرقی نمیکنه ...

ولی نمیتونم به آرزوهام فکر نکنم
باید این لعنتی رو ترک کنم
خیلی هرز رفتم کاملا خرد شدم ... لعنت به من

دوباره شروع میکنم ولی حتی نامطمئن ازیک ساعته دیگه

به کانون هم دیگه برنمیگردم چون اساسی شرمندم

پلن - 9 دی - 30 Dec 2009

پنجشنبه ۳ دی ۱۳۸۸ ه‍.ش.

):

لعنتی....خیلی خوب داشتم میرفتم جلو....دوباره شکستم

چه قدر لذتبخش بود احساسی که داشتم ،این که دارم تغییر میکنم
نشونه ها یکی بعده اون یکی از راه میرسیدن و بیشتر وبیشتر خوشحالم میکردند
مهمتر از همه تصمیمی بود که گرفته بودم و اون نیمچه ریاضت هایی که به خودم دادم


ببین الان 2تا حالت رو میشه پیشبینی کرد
خب رد شدن از 2هفته اول واقعا سخته و وقتی به اینجا میرسم فشار زیادی بهم میادش و میشکنم و اون وقت امیدهامو از دست میدم
بی اراده میشم و دلزده،یه جورایی افسرده از اشتباه دوباره ، اونوقته که یه خودارضایی دیگه بیشتر یا کمتر برام فرقی نمیکنه
و یه دفعه تویه 2-3 روز به اندازه اون 2هفته خودارضایی میکنم و وضعم از قبل هم بدتر میشه
طبیعی هم هست چون وقتی میفتیم تو سرازیری حسابی سرعت میگیریم و متوقف کردنش هم سخته و شاید از قبل هم کلی بری پایین تر

حالته دیگه اینه که بگم دوباره از اول شروع میکنم .... میتونم دوباره تصمیم بگیرم ... مهمترین کار اینه که یه ترمز اساسی بگیرم تا ازین پایین تر نرم ... واقعا الان که دارم مینویسم وسوسه میشم یه بار دیگه انجامش بدم ولی باید زود جلویه ضرر رو بگیرم ... دوباره تصمیم بگیرم ... دوباره برم تو فازش ... اگه الان توسنتم حدود 2هفته پاک بمونم حداقل میتونم یه 2هفته دیگه رو هم شروع کنم

لطفا برام دعا کنین به حمایتتون نیاز دارم


چهارشنبه ۲ دی ۱۳۸۸ ه‍.ش.

i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up i dont stop i dont give up
I am not a knave in the world anymore ever




I am a determined Libra

my way is very hard to pass

i know , but who do u think i am?

the kind which gives up

or the kind who fight and fight and fight

and never gives up

i was through a hard and a historical night

how can i forget that night

in the cold rain,kneeling on the ground,lamenting and willing to change

searching for god's mercy and kindness

asking for the power to see my abilities and capabilities

so how can i forget everything

the answer is i never forget

because after long time i have made my desicion

who and what can stops me when i ask from god through that H&H night.

that spectacular outrageous bird is the shape of me as libra Sycamore

the character who i loved and created it , in other word the symbol of me , the good and the human



پنجشنبه ۲۶ آذر ۱۳۸۸ ه‍.ش.

وبلاگ نویسی

سلام به دوستانی که تویه این وبلاگ ها پیدا کردم و چقدر خوشحالم که به این خوبی همه دارند تلاش میکنند
ان شالله که همگی موفق بشیم
دوباره کانون ترک تعطیل شد
نمیدونم دوباره کی باز میشه

تویه این مدتی که نبودم افت و خیزهایه زیادی رو تجربه کردم
ولی یک کاره با ارزشی کردم و اون گرفتن تصمیمی بود طوری که دلم میخاست با کیفیتی که باعث بشه اونو برام خاص بکنه

من اینجا تنها اعلام وضعیت خواهم کرد وبلاگهایه دوستان اونقدر خوب هستند که بهتره وقتم رو به مطالعه اونها اختصاص بدم

قربونه همه آدمایی که میجنگن و برایه زندگیشون تلاش میکنن و زحمت میکشن
thank you all

یکشنبه ۱ آذر ۱۳۸۸ ه‍.ش.

ایستگاه اول : تولد نارس یک تصمیم

Bandwidth Limit Exceeded

The server is temporarily unable to service your request due to the site owner reaching his/her bandwidth limit. Please try again later.

===============================================

نه دوباره این پیغام.....افسوس...!!

دوباره کانون تعطیل شد و معلوم نیستش دوباره کی باز بشه

من تازه با کانون آشنا شده بودم ولی تویه این مدته کمه آشناییم میتونم بگم احتمالا کانون بهترین سایته دنیاست کاربراش هم از همه کاربرایه اینترنت گل ترند

پس تا کانون دوباره برگرده من اینجا منتظرش میشم

===============================================

بزارین خودم رو معرفی کنم .من یه شکنجه گرم !! زیره دستایه من بهترین استعدادها خاکستر شدند و امیدها تبدیل به یاس شدند و شادیها جایه خودشون رو به غم دادند

من زندانی ساختم با دیوارها و قل و زنجیرهایی که 6 سال براشون زحمت شبانه روزی کشیدم ... 6 سال تنها فکرم همین بندها بوده ، سلول هایی که باعث میشن زندانی هر روز آرزویه خودکشی رو بکنه

ولی تمامه فلاکته من ازین جا شروع میشه که تنها زندانیه این زندان ، منم !!

تویه این زندونه ماتم زده و متعفن فقط فریاد و ناله هایه من شنیده میشه که شکنجه میشم و تناه صدایه گستاخ و شرور خودمه که شکنجه میدم !!

دیگه نمیتونم این همه آزار رو تحمل کنم دیگه دوست ندارم شکنجه بدم و نه شکنجه بشم

میدونین پشت دیوارهایه زندان یه کوهستانه .اونقدر بلنده که نگاهش که میکنم نفسم میگیره میخوام اینجا رو ول کنم و ازش برم بالا ....آره سرده مسیرش ناهموار و سخته و ناممکنه ولی نگاهش که میکنم زیباست اینو میدونم....باید اینجا رو رها کنم ....لعنت به من که اینجا موندم تویه این برزخه لعنتی... بارها سعی کردم فرار کنم ولی شکنجه گر اینجا خیلی قویه ولی اینبار با کمکه شما میخوام ازین جا خلاص شم ازین زندان و بندهایه لعنتیش

راه کوهستان رو باید پیدا کنم باید دل بکنم



لعنتی !!


لعنت به من !

دارم سقوط میکنم هربار به زمین نزدیکتر میشم.....چقدر دیگه برام مونده ؟!!